تبليغاتX
فروشگاه اینترنتی 24

Free JavaScripts provided
by

قصر احساس

به قصر بلوری احساس خوش آمدید

               

                 

 

 

چه بچگانه بوديِِِِِــم

 

چه صادقانه بوديم

 

براي ديــــدن هــم

 

پر از بهانه بوديم

 

                          توو آسمون رويـــــــا

 

                          منو تــو بوديم تنــــها

 

                          توو قصر كودكـي ها

 

                          يه جاي خيلي زيبـــا

 

                                                     با اون دوتا كوچيك بال

 

                                                     ميرفتيم  اوج خيــــــال

 

                                                     بـه ارزوهـــــــاي دور

 

                                                     يه جايي كه بود محـال

 

                           من و تو ساده بوديم

 

                           مثل همـــــه نبوديم

 

                           توو دفتـر مشقمون

 

                           از دل هم سروديم

 

يادش بخير اون روزا

 

حالا بزرگ شديم مــا

 

كي باورش مي شه كه

 

شديم تنهاي تنــهـا؟؟!

 

                        نمي دونــــم چـي بگــــم

 

                        از دل و اينهمه غــــــــم

 

                        وقتي كه از رنگ عشق

 

                        شده توو قلـــب تو كــم

 

                                                    اون روزاي بچگي

 

                                                    با يك مــداد رنگي

 

                                                    عكس همو كشيديم

 

                                                    توو آلبوم  دلتنگي

 

                             كشيدي كنــار هم

 

                             دو كبوتر يار هم

 

                            يه دختر و يه پسر

 

                            بودن بي قرار هم

 

شديم عــروس و دامـــاد

 

چه لحظه هايي بود شاد

 

صدا زدي هــــــزار بار

 

آهاي شيـــرين فرهـــاد

 

                           بــــازي كودكــــــانـــه

 

                           ســـاده و عاشقـــــانــه

 

                          يه پلك به هم زدن بود

 

                          مثل همين تـــــــــرانه

 

                                                يادش بخــير اون روزا

 

                                                حالا بزرگ شديم مــــا

 

                                                كي باورش مي شه كه

 

                                                شديم تنهاي تنهــــا؟؟!

 

                  حالا كه رفتم از يــــــــــــــــاد

 

                  شدم خاطـــــــــــــــــره بر باد

 

                  قاب دلتنــــــــــــــــگيه تـــــو

 

                  عكس چه كس رو مي خواد؟

 

 

من به ياد تــــو هستم

 

بي تو در دل شكستـم

 

چشم به روي هر چه

 

عاشقــــــي بود بستم

 

 

                       حالا تــــو و نگاهــــت

 

                       بده ادامه راهــــــــــت

 

                       الهــــــــــــي كه نباشه

 

                       توو سينه درد و آهت

 

 

                                             چقدر مهر و صفا بود

 

                                             قلبا پر از وفــــــا بود

 

                                             انگار كه خونه ي ما

 

                                             نزديكيه خــــــدا بود

 

                           

 

+ نوشته شد جمعه 29 اردیبهشت1385در لحظه ی  7:7  با قلم دلتنگی دخترک شاه پریون   

 

كسي كه دل به تو داد

 

به پــــــاي عــــــــشقت افتاد

 

خودش نشستــــه در غــــــــــــم

 

 دل تــــــــــــــــو از غــــــــــــم آزاد

 

كســــــــــــــي كه ياد تـــــــــــو بـود

 

بـــــــراي تـو شعــــر ســـــــرود

 

دلتنــــــگي ديوونش كـــرد

 

اشكاش شدن مثل رود

 

 

نمـــــي دونم كجايي

 

كجاي ايـــــــــن دنيــــايي

 

براي قلـــــــــب تنــــــــــــــهام

 

تنـــــهاتــــــرين شمــــــــــــــــــايي

 

آخـــــــــــه دل شكســـــــــــــــتـــه

 

به ياد تـــــــــــــــــــو نشســته

 

چشمــــــــاي بي قــــرارو

  

فقط به راهت بسته

 

  

گفته بودي هميشه

 

تو دلـــــــم كردي ريشـه

 

جملـــه هـــاي قشـــنــــــــگت

 

فـــــــرامـــوشم نمـــي شــــــــــــه

 

خـــــــــــــــدا مي دونـه تنــــــــها

 

چـــــي كـــــــردي با دل مـــا

 

من مونـدم توي ديــــــروز

 

شدي راهي فــردا

 

 

گفتم دلم جــا مونده

 

از چشات عشق رو خونده

 

پرنده هــــــاي غــــــــــــــم رو

 

از توو دلــــــــــــــــــــــــــم پرونده

 

تـو اي عــــــــــــــــاشق طنـــــــــاز

 

اي دلـك ِ پـــــــــــــــــــر از راز

 

در انتظار تــــــــــــــوام

 

براي عشــق پرواز

 

 

به ياد تو صبورم

 

پر از عشــــق حضــورم

 

من توي شهـــــــــــــر عشقـــت

 

از دنيـــــــــــــــــــــــــــــا دور دورم

 

تــــــــــو اي سنــــــگ صبـــــــورم

 

عـــــــــزيــــزترين حضــــورم

 

كنــــــار تـــــو كه باشم

 

دشتي از گل نورم

 

 

+ نوشته شد سه شنبه 19 اردیبهشت1385در لحظه ی  9:0  با قلم دلتنگی دخترک شاه پریون   

 

                                                 

                                                     

                                           

 

يك نفر داد به ما مهر و صفا

 

كامده بود ز جانب خـــــــــدا

 

 

يك نفر پاك و عزيز و مهربان

 

گشته با تنهايـــــي من همزبان

 

 

يك نفر از جنس رويا ، جنس نور

 

هست مهمان ِ قصـر احساس بلور

 

 

يك نفر پر مهــر در هر واژه دل

 

مي كند يادم ، نيست از من غافل

 

 

يك نفر راه ميــرود در دستان شعـر

 

ميزند مُهري به پاي هر صفحه مِهر

 

 

يك نفــر با واژه هاي ناب خويش

 

پر مي كند جام احساسم ز خويش

 

 

راستي اي دوستان رفته ايد ديدار او؟!


آدرسش ‌: دابليــــو دابليــــو دابليــــو

 

 

از سايت بلاگفا ، دلواژه دات كام

 

مي دهد هر لحظه بر قلبت سـلام

 

 

سوي اشعارش خدا هم راه دارد

 

گاهي اين قلـــب غمديده آه دارد

 

 

مي ســرايد بهترين زيبا ترينهاي غــــــزل

 

هست در قصر احساسش برتريني بي بدل

 

                                                   دل واژه

 

+ نوشته شد دوشنبه 11 اردیبهشت1385در لحظه ی  7:51  با قلم دلتنگی دخترک شاه پریون   

                                               

مثل ستاره اي غريب ، به شب پيدا شد و رفت  

                                        

                                    مثل سكوت پر صدا به لب معنا شد و رفت

 

 دلم گرفته از خودم ميان غم چه گم شدم

                                                              

                                 در اين هجوم بي كسي كه باز تنها شد و رفت

 

 صداي غم نشسته بود ميان حزن هق هقش

                                                              

                                  دلي اسير واژه ي اي كاش و اما شد  و رفت

 

به هر زبان ترانه كرد احساس عشقش را به من

                                                              

                                   در پرسش از نگاه من درگير آيا شد و رفت

 

دلم نبود بي وفا يك جاي ديگر مانده بود

                                                              

                                از عشق جوشان دلم انگاركه شيدا شد و رفت

 

ديگر دلم تنگ است و او ، از من جدا گشته ولي

                                                              

                                قلبم كه از هجران ماه غمگين شبها شد ورفت

 

مگو كه عشق داري و عاطفه رسم دل توست

                                                              

                                ميان حرف من و او شايد كه دعوا شد و رفت

 

به پاي دل افتاده بود در حرمت چشمان خيس

 

                               من ماندم و خيال او وقتي كه بي ما شد و رفت

 

 گفتم ببخشا بر دلم گرچه دلت را قاتلم

                                                                

                              از جمله ي ديروز من به سوي فردا شد و رفت

 

                  

 

+ نوشته شد دوشنبه 4 اردیبهشت1385در لحظه ی  8:24  با قلم دلتنگی دخترک شاه پریون   

                  

بدون تـــو چه پروازي

 

       چه احساسي چه آوازي

                                                     

              تويي كه از صداي مـن    

 

                        شـراب كهنه مي سازي

 

                                 بيا خوبـــــم كه مي دانم

 

                                        در اين بازي نمي بازي

 

 

 

 

                                      نيازو توو خودم كشتم

 

                           كه هرگز تا نشه پشتم

 

                                               زدم بر چهره ام سيلي

 

                                    كه هرگز وا نشه مشتم

 

 

 

 

من آن خنجر به پهلويم

 

         كه دردم را نمي گويم

 

               به زير ضربه هاي غم

 

                       نيفتد خـــم به ابـــرويم

 

 

مرا اينگونه گر خواهي

 

              دلـــت را آشيانم كن

 

                  من آن نشكستني هستم

 

                           بيـــــــا و امتــحانم كن  

                                                             

 

غرور اي ناجي حرمت

                                                  

       تو با من پا به پايي كن

 

                به هنگام سقوط مـــــن

 

                       تو در من خودنمايي كن

 

 

من آن خورشيد زر پوشم

 

         كه با ظلمت نمي جوشم

 

                    به جز آغوش دريا را

 

                             نمي گيرم در آغوشم   

                                             

من آن ديوان پر بارم

 

      كه در خود واژه ها دارم                          

 

                    درون دشت انــديشه

 

                       به غير از گل نمي كارم  

                     

                                                    

من آن ابر بهارانـــم

 

      كه از خاشاك بي زارم

 

             به جز بر چهره ي گلها

 

                         نمي گريم نمي بارم

     

    

+ نوشته شد یکشنبه 3 اردیبهشت1385در لحظه ی  6:22  با قلم دلتنگی دخترک شاه پریون