نشسته ام بی تو ای امید در جوار دلتنگی

                                  نیامدی و هنوز مانده ام کنار دلتنـــــــگی

                             در این غروب های پر از آرزوی رجــعت تو

                   نیست در حنـجره ام  صدایی جز صدای دلتنگی

               به هر غروب پر می کشم در هوای یاد تو

      نیست هوایی دل مرا جز هوای دلتنگــی

سلام ستاره ی شب دلواپــــــسی

                                   اومدی بازم به دادم برســـــــی؟

هنوزم وقتی دلـــــــــــم میگیره

                                  وقتی نگام تـــوی نگات میمیره

به یاد تو تــــو آسمـــون می شینم

                               باز دوباره خواب تو رو می بینم

  خواستم بگم هنوز عـــــزیزترینی

ای مهربـــــون گل یـاس

     آقــای خوبم عبـــــــــاس

         دستت جــــــدا شد از تن

            لعنت به اون بی احساس

                 نیــــزه زدن به مشکـت

                    نشسـت رو گونه اشکت

                         آب که نـــــداره مشکت

                            دلت ولی یه دریــــــاس

                       تو هر شهر و خیـــابون

                   تو هر کوچه و خیـــمه

            با عشق میگیم که عباس

        باب الحــــــــوائج ماس

  ای آبرویم عبـــــــــاس

بی تو دل ما تنـــــهاس

    بگیر دست گــــــــداتو

     قبول کن این التمــــاس

         صورت ماهــــــت آقا

            چقدر قشنگ و زیباس

                ابروهای کمــــــــونت

                   چشمون مهــــــربونت

                       کشتن رقیــــــــه ی تو

                   نمونده همزبونـــــــت

             اون دختر سه ســـــاله

        همــــــون که بی مثاله

   کشتنش اون نامـــــردا

عالــــم واسش می ناله

   آقای من یا حسیـــــــن

      خورشید ِ دل ، نورعین

         سر از بــــــــدن بریدن

            به نیــــــــزه ها کشیدن

                نیزه به قلب خورشیـــد

                   فرو رفته بـــــــی تردید

               غروب کربـــــــــلا رو

           جز آسمون چه کس دید؟

        آسمــــــــون از اون بالا

      اون شب ستــاره هاشو

   از روو زمین ِ خــــــدا

یکی یکی  برمی چید

   یه دنیــــا غصه و غم

       به روزگار می بخشید

          دیگه حسیــــن نداریم

              عباسمون شهیـــد شد

                 ما که قلبمـــون پر از

                    نفرت اون یزیـــد شد

                       یاد اونا بـــــــــــزرگه

                          تو قلب و سینه هامون

                    حسین و عشق و عباس

             نشستن تو دلامـــــون!

گر میروی تا با دلت ره سوی کربلا کنی

                                 زیارت حسین و عشق ، عباس باوفا کنی

با پای دل گر میروی تا شهر خون و حادثه

                                ما  را ای زائر حسین یادت باشد دعا کنی